دختردریا

                          بست راه سحرم!

من دراین تیرگی جان فرسا

                         مانده ام باخودتنها!

دم شیرین سحرگاهی وآن جلوه ی راز آلودش!

                        رفت ازخاطرمن!

نیست دستی!دست بیداری که گشاید دراین خانه ی خاموش

                      رهاند من وآن مرغ قفس را!

که فروبرده سرخوددربال!

                     شهردرخواب خوش بی خبری

ورق نازک نیلوفری از سیلی ایام کبود

                    جامه ء سرخ شقایق پرداغ!

جگرلاله پرازخون زشبیخون خزان

                   نیست دستی که چراغ افزود

همچنان من بیدارهمنشین باغم

                  آنانکه دراین بادیه سرگردانند

حلقه بردرچه زنی؟

                  نیست درخانه کسی

روفرود آی درچشم ترمرغ چمن

                 آنگونه که شب فرود آمد

درچشم ترم......................!

                       بی کس همدمه دل من شدچه کنم؟

چه غریبانه به من مینگردمن چه کنم؟

                      من واین دلم تنها وغریبیم من چه کنم

سوزدل باکه بگویم من تنها چه کنم؟

                     داغ ازیاد بردن عشق را من چه کنم؟

ای خداخسته ودرمانده شدم چه کنم؟

                     توبگوبادل پردردودل خون چه کنم؟

دل بیچاره ی من سوخت چه کنم؟

                    با غم دوری وفراغ عشق چه کنم؟؟؟؟؟؟